Vibram Fivefingers KSO EVO

Zoals ik op het eind van de review van mijn VFF Spyridons al aankondigde, is voor mij de complete omschakeling naar een meer natuurlijke loopstijl - met bijhorend minimalistisch schoeisel - louter een kwestie van tijd. In tussentijd blijf ik netjes afwisselen met mijn Inov-8's, maar waarschijnlijk niet langer dan wanneer die tot een minimum aanvaardbaar niveau versleten zijn :)

Vermits ik voor mijn door-de-weekse loopjes toch regelmatig wat onverharde weg moet trotseren, was een Five Finger met wat minder profiel geen slecht idee; kwestie van de noppen van de Spyridons niet onnodig snel te laten slijten.

Vibram Fivefingers Spyridon LS

Vibram staat al ruim 70 jaar garant voor de productie en ontwikkeling van hoog performance rubberzolen en rubber-samenstellingen. Nadat oprichter Vitale Bramani in 1937 de mountaineering sport zowat revolutioneerde met zijn veelzijdige rubberzool, commercialiseerde zijn kleinzoon Marco in 2005 een nieuw, baanbrekend concept: een Vibram zool, met vijf tenen, die - geïnspireerd op het opkomende 'barefoot' fenomeen - een zo natuurlijke mogelijke manier van lopen mogelijk maakte.

Met mijn groeiende interesse in een meer natuurlijke loopstijl (binnenkort meer hierover!) was de aanschaf van zo'n paar Vibram Five Fingers uiteindelijk slechts een kwestie van tijd. Het winnen van een paar teensokjes van Injinji via de VFF Facebook pagina was dan ook een mooi excuus om wat vlugger dan voorzien zo’n paar aan te schaffen.

Injinji Run 2.0 Original Weight Mini-Crew Teensokken

Teensokken.

Zelf zou ik er waarschijnlijk nooit zijn opkomen om teensokken te overwegen. Helemaal al niet voor in gewone schoenen. Toen ik echter via de Facebook pagina van Vibram Fivefingers de kans kreeg zo'n paar van die gekke sokken te winnen, twijfelde ik geen moment en waagde mijn kans. Tot mijn grote verbazing - ik win zélden wat - bleek ik achteraf zelfs één van de winnaars! Amper een week later vond ik dan ook een mooi, zwart paar teensokjes in de brievenbus.

Inov-8 Trailroc 235

Mijn ervaringen met mijn Inov-8 TrailRoc 245's waren dermate positief dat ik het al snel na de aanschaf voelde kriebelen: mijn volgende paar Trail-schoentjes zou waarschijnlijk het nóg lichtere en nóg lagere broertje worden: de Inov-8 TrailRoc 235. De kleurstelling van deze laatste beviel me in eerste instantie niet zo, maar toen ik afgelopen kerst eindelijk mijn cadeautje mocht uitpakken, stelde ik tevreden vast dat ze 'in real life' toch een stuk mooier zijn dan wat de foto's deden vermoeden. Uiteindelijk vind ik ze er toch wel fris uitzien. Niet dat ze lang 'fris' zouden blijven, uiteraard... :)

Inov-8 Trailroc 245

Al na één testrun van hooguit 30km heeft de Inov-8 Trailroc 245 zich ontpopt als een geduchte tegenstander voor mijn Salomons als het gaat om mijn favoriete trailschoen.
Hoewel ik uiteraard al van Inov-8 gehoord had, had ik dit merk nog niet echt eerder overwogen. Mijn positieve indrukken met de verlaagde hiel-naar-tenen verhouding van mijn Mantra's (in vergelijking met mijn eerdere shoes), had echter mijn interesse naar minder technische schoenen aangewakkerd, en al gauw kwam ik bij Inov-8 terecht.

Salomon Sense Mantra

Ik was al een tijdje op zoek naar een extra trailschoen om mijn Salomon Speedcross 3's een beetje te ontlasten. Als race-schoen is die immers niet echt bedoeld als kilometervreter, en op relatief korte tijd hadden die beestjes er toch al 450km op zitten. 

De potentiële kandidaat moest dan ook aan twee eisen voldoen: Enerzijds wilde ik een schoen met niet al te veel technologie - daar geloof ik niet meer zo erg in - zonder dat ik noodzakelijkerwijs naar echte minimalistische schoenen wilde gaan. Anderzijds moest de schoen geschikt zijn voor een degelijk aantal kilometers; met andere woorden: ik zocht een toegewijde trainingsschoen. 

Petzl Tikka XP2 Headlamp

Hoewel ik redelijk gadget-minded ben, moet ik eerlijk toegeven dat ik een hoofdlamp er altijd 'wat over' heb gevonden. Ik had al eerder in het donker gelopen - weliswaar op straat - en dat lukte op zich eigenlijk best prima. Naarmate de afstanden bij mijn duurloopen in het weekend echter langer werden - en mijn vertrekuur dus steeds vroeger - bleek het in het duister lopen toch heel wat lastiger dan gewoon overdag, zeker in het bos, waar het nog een stuk donkerder is dan 'in de open lucht' tussen de velden. De noodzaak van een een looplamp begon zich dan toch langzamerhand een beetje op te dringen. En toegeven, zo'n nachttraining af en toe klinkt ook wel spannend.

Salomon SpeedCross 3 CS

Na ruim 650km begonnen mijn trailschoenen stilaan wat slijtage te vertonen, met name aan het bovenwerk. Een beetje mijn eigen schuld, want ik was na de training al eens regelmatig vergeten ze uit mijn tas te halen, en liet ze ook regelmatig 's nachts buiten onder het afdak drogen. 

Bij de aanschaf van mijn nieuwe paar kreeg ik - naast het aanbod mijn Salomons gratis op te lappen - wel het advies mee mijn loopschoenen vooral niet meer 's nacht buiten te laten staan. Droge schoen trekken als het 's nachts afkoeld makkelijk weer vocht aan, en net als natte schoenen die te lang in een tas zitten, is dat nadelig voor de levensduur van het bovenmateriaal.

Gezien mijn prima ervaringen met mijn SpeedCross 3's, was de keuze snel gemaakt. Gezien ik toch regelmatig in nattere omstandigheden door bijvoorbeeld het Moretusbos ren, opteerde ik deze keer voor de CS -versie. CS staat voor ClimaShield, en is niet meer of minder dan Salomon's eigen GoreTex-like materiaal, waarbij er door ademende materiaal geen water van buiten naar binnen kan, maar desondanks zwetende voeten voldoende verlucht blijven. Zolang er geen riviertjes of beken te doorwaden zijn, werkt dit prima, maar eens binnenin nat, drogen ze toch iets minder snel dan een gewone schoen.

Nu mijn SpeedCross'en opgelapt werden zullen deze nieuwe vooral dienen als wedstrijdschoen tot die oude écht helemaal versleten zijn. 

Lees ook: Salomon SpeedCross 3

Salomon SpeedCross 3

Lees eventueel eerst: Nieuwe Loopschoenen

De grip van de SpeedCross bleek al meteen tijdens mijn eerste testrun gewoonweg fantastisch. Het wisselvallige weer had gezorgd voor een ideaal test-parcours met natte, modderige stukken. Plaatsen waar ik vroeger steevast moest vertragen om niet uit te schuiven, daar kon ik nu nagenoeg gewoon doorploegen, alsof er geen modder was. Geweldig! De 'Mud & Snow ContraGrip' zolen plakken echt vast aan het terrein.

Ondanks dat ik de versie zonder ClimaShield koos, hield de superfijne mesh waarmee deze schoenen zijn uitgerust praktisch alle viezigheid uit mijn schoenen, en droogden ze naar mijn gevoel supersnel weer op.

De SpeedCross 3 is bovendien - net als alle Salomon modellen - voorzien van het QuickLace-systeem. Dat werkte verbazingwekkend goed; met één ruk aan de veters zaten mijn voeten stevig vast in mijn schoenen, en bleven dat gedurende de hele training - zonder blaren te veroorzaken!

Voor zover ik dat objectief kan beoordelen na één testloopje van pakweg 20km, kan ik de positieve reviews echt enkel maar bijtreden: de Salomon SpeedCross 3 is een lichtgewicht en performante trailschoen, die zijn beloftes meer dan waarmaakt. De grip en pasvorm zijn gewoonweg fantastisch. Ik ben echt benieuwd hoe ze zich gaan 'gedragen' tijdens wat meer technische trails.

Een paar foto's na de eerste testrun: :)



Het enige dat ik mezelf wel moet aanleren, is dat ik mijn voeten tijdens het lopen wat meer moet ontspannen. Ik heb de neiging wat met mijn tenen in de grond te 'grijpen' en doordat deze nieuwe schoenen geen specifieke ondersteuning bieden, voelde ik na afloop van mijn training dat het gewricht van mijn grote teen iets meer te verduren had gekregen. Maar dat had ik ook met mijn andere schoenen.

Saucony Progrid Stabil CS

Na ruim 900km met mijn Nike's leek het me verstanding een extra paar schoenen aan te schaffen om eerst mee af te wisselen en later als 'hoofdpaar' te gaan gebruiken.

Aanvankelijk ging mijn voorkeur uit naar Asics als tweede paar, maar de specialisten van RSLab (Beveren) oordeelden dat de Saucony Progrid Stabil CS een betere keuze voor mijn looppatroon was.

Lees ook: Nieuwe loopschoenen: Saucony ProGrid Stabil CS

Garmin ForeRunner 305

Naarmate het lopen serieuzer werd, liep ik letterlijk steeds vaker tegen de limitaties van het lopen met een iPhone-tracker.

Naast het feit dat je hem gewoon kón gebruiken als GPS-tracker (wat destijds best wel cool was, al is het tegenwoordig eerder normaal), was het grote voordeel van de iPhone - een ruim scherm met duidelijke, kleurige satelietbeelden onderweg - ook het belangrijkste nadeel tijdens het lopen. Bij het starten en stoppen verloor je toch altijd belangrijke seconden, wat bij een wedstrijd zeker niet de bedoeling kon zijn.

De Garmin ForeRunner 305 werd dan ook mijn belangrijkste loopgadget...

Lees ook: iPhone of Garmin?

Nike Air Moto 7

Hoewel ik eigenlijk 'leerde lopen' met de podcasts van Evy Gruyaert, was het Nike+ het gadget dat mijn interesse wekte en me aan het lopen zette. Mijn eerste schoenen waren dan ook Nike's, met een Nike+ footpod.

Aangekocht in een 'gewone' sportzaak zonder al te veel professioneel advies, bleken het zeer betrouwbare schoenen die geen noemenswaardige blessures of ongemakken veroorzaakten.

Nike+ ben ik ondertussen al ontgroeid, en verkies een meer betrouwbare GPS-oplossing, maar mijn Nike Air Moto 7 schoenen zijn al ruim 1600km mijn trouwe loopmaatjes voor mijn runs op verharde weg!